Bugün için üzülerek belirtmek zorundayım ki beş yıllık plan tam bir fiyaskoyla sonuçlanmıştır. Gerçekleştirmemi istediğiniz bütün hayaller, ikinci bir çağrıya kadar ertelenmiştir. Herkes işinin gücünün başına dönsün.
Sanki hayalin sona ermiş gibi, sanki hiç bir yere varamamışsın gibi konuşuyorsun. Ağlama biraz daha dur, ağlamadan, karalar bağlamadan bir dur. Biliyorsun bazen gerçekten çabalasan dahi kaybedersin, hayat bu, bir eğlence gösterisi değil. Her yerde birileri bir şekilde geçinip gidiyor ve herkes bazı zamanlarda ağlıyor. İnsanlar birbirlerini yalancı gülümsemelerle kullanmaya devam ediyor, birisi en yakını sandığından en büyük darbesini yiyor, herkes birbirine yalan söylemeye devam ediyor, herkes biraz yalnız oradan oraya sürüklenip gidiyor, birileri kaybediyor, birileri kayboluyor, birileri düşüyor, orada bir yerde biri bunalımın dibinde ve sebebini dahi bilmiyor, hayat bir oyun değil ki, herkes sürüklenip gidiyor. Yüreğine güven, herkes bir şekilde geçinip gidiyor...
Ve herkes kalbe inanmaya devam ediyor, sanki kalp hiç yalan söylemezmiş gibi, sanki en çok aldatan kalbi değilmiş gibi!
İşte tam olarak ihtiyacım olan bu, bağ kurabileceğim, herkes benim gibi diyebileceğim bir avuntu, halime şükür. İşte tam da ihtiyacım olan bu, ta ki yeniden ayağa kalkabilecek duruma gelene kadar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder