Ben karlar altında dahi okurum!

Sonbaharda kitap okursun, anlarım...

İlkbaharda da okursun...

Sahil kenarında yazın okursun, adada okursun onu bile anlarım...

Azraile bir beş dakika bekle der gene okursun...(Ben büyüyünce böyle olacağım bu arada)

Evde zaten kitap okursun da...

Kışın karın altında böyle okuyanı da hiç görmemiştim. Çok hoşuma gitti. E sen de King in the North olsan, sen de üşümez sen de okurdun.

Kış Uykusu

21 Aralık da geçtiğine göre resmi olarak kışa girmiş bulunuyoruz. Soğuktan nefret eden bir insan olaraktan kışı nasıl geçireceğimi kara kara düşünüyordum ki, en kesin çözümü unutmuşum; uyumak... Bütün kışı uyuyarak geçirmek isteyenlere rehberler bile hazırlanmışken ben bu seçeneği nasıl da unutmuşum.

Şimdi saatimizi bahara kurup, güzel bir uykunun tadını çıkarmaya ne dersiniz?

How To Sleep Through the Winter

The animal fair by Alice and Martin Provensen (New York, Merrigold Press)

Soğuktan nefret ediyorum!

Bunu yapamadıktan sonra bu kadar üşümenin anlamı ne? Hayır, arkadaşlarla çılgınlar gibi eğlenmekten bahsetmiyorum, gereğinden fazla kalabalık olurdu öyle. Derdim donan bir göl üstünde, düşen karlar altında kaymak, tüm o victorian romanları ya da filmlerindeki gibi, tıpkı Küçük Kadınlardaki gibi...

Buz pateni pistleri demeyin bana, 90'ların kıristmıs temalı filmlerinin yapay yansımasını istemiyorum hayatımda.

Ankara'ya ilk kar düştükten sonra, donlar başlayınca, uzun süre benden haber alamazsanız, biliyorsunuz bakacağınız yeri, bilmiyorsanız da Mogan Gölü'nün dibine bakın derim. Zira ne ben kaymayı bilirim, ne de o göl donmayı...