Wardstone Günlükleri

Sene 2009, Dost Kitabevinde geziyorum. O anda göz göze gelmiştim Hayaletin Çırağı kitabıyla. O nasıl güzel bir kapaktı öyle. Görür görmez vuruldum. Şimdi baskılar öyle değil, övünmek gibi olmasın bendeki ilk baskısı, böyle kabartmalı falan. Üstelik kitap; arkadaşım dediğim, yıllardır görüştüğüm, hayatımı paylaştığım tam yedi kişiyi dolaştı. Öyle de garip bir yaşanmışlığı var; yedinci oğlun yedinci oğlunun hikayesi yedi kişiyi dolaşıp geri bana döndü. Ben serinin beş kitabını okudum, aslında hepsini alıp okumayı planlıyordum ama sayı 13'ü geçince bu Joseph amca yazmayı hiç bırakmayacak ben bununla baş edemem deyip ben okumayı bıraktım. Gerçi hala okumak istiyorum, çok eğleniyordum okurken. Belki ileride okumaya devam ederim. Neyse..

Hani bazı kitaplar vardır ya okumazsın da sanki sahneler önünde oynanır, film izler gibi, öyle bir seri benim için Wardstone Günlükleri.(serinin adı, yüz tane ismi oldu.) Zaten okurken aklımdan ben bunun filmini yaparımdan başka bir şey geçmemişti. (O zamanlar genciz daha, yönetmen falan olacağız büyüyünce sanıyoruz tabii.) Ben yönetmen olana kadar Hollywood benden hızlı davranmış. Filmi çektiler, üstüne üstlük bu cuma Türkiye'de gösterime giriyor. Hayalet tam da hayal ettiğim gibi. Ama o Tom yok mu o Tom, Tom ergendi ya kitapta. Filmde ise kocaman bir adam var karışımızda. Ayrıca da kitaptan çok kopmuş gibi görünüyor. Aman yarabbi, ne hayal kırıklığı...(yok ya ne hayal kırıklığı, bekliyorduk biz bunun böyle olacağını)

Ama olsun, cuma her türlü gidiyor muyuz? Evet, evet, evet!