Bunu buldum bir köşede. Yıl 2013, okyanus ötesindeki Ben yazmış.
"Bu işten istifa edip, yolculuğu bekleyen ben aslında ben değilmişim, sadece olmadığı bir şey olmaya çalışan, o koşu bandının üstündeki hipopotammışım. Başta büyük bir hevesle çıktığım o koşu bandı artık beni çok yoruyor, bir yere varmıyorum, sadece aynı noktada koşup duruyorum. Ama artık koşmak istemiyorum ama inemiyorum da ama koşmak istemiyorum, artık durmak istiyorum. Soruyorum kendime " Değişebilirim, değişebilirim ama kim olmamı istiyorsun?" cevap yok, tekrar soruyorum "ben hala aynıyım, ne olmamı istiyorsun?" Bilmiyorum. Hiç bir şey bilmiyorum. Tek bildiğim annemin dizine başımı koyup uymak istediğim. Bir sürü oyuncağın olduğu bir alışveriş merkezinde kaybolmuş küçük bir çocuk gibi hissediyorum kendimi, kimse adımı anons etmiyor çünkü oradaki diğer çocuklardan bir farkım yok, herkes oyuncaklarla ilgilendiğimi düşünüyor ama ben sadece annemi istiyorum.
I can change, I can change, I can change
But who do you want me to be?
I'm the same, I'm the same, I'm the same
What do you want me to be?"
Senin depresyonunu okumayı seviyorum. Canım sıkkınsa hele, blog yazıları kalabalığında yazını görmeye çalışıyor görünce de nefes alıyorum.
YanıtlaSilİyi huylu bir depresyonsa benimkisi demek ki :))
SilHissettiklerini okurken kendi hislerimin tanımlandığını hissediyorum o yüzden:) İyi huylu diyebiliriz bu açıdan, doğrudur.
Sil