Kalktım, bana kek yaptım

Efendiler biliyorsunuz benim bu Lane'ın ne kadar ruh hastası olduğunu önceki yazılarımda anlatmıştım. Şimdi ben kıza böyle az biraz uyuzum, ama öldürecem ben bunu, gerizekalı, mal şeklinde değil de, varlığıyla yokluğu farketmez şeklinde. O yüzden son zamanlarda ben bunu görmezden geliyor, adam yerine koymuyor, böcek yerine koyuyor- yok la abarttım- yani kısaca sallamıyordum. O kadar abartmıştım ki mutfakta, ya da evin bilimum köşelerinde dek gelişlerimizde bu bir şeyler anlatmaya başlıyor, lafının ortasında boş boş bakıp cevap bile vermeden çekip gidiyordum hatta geçen de ömrümde ilk defa birine trip attım o da Lane oldu. Bu arkadaşlarını çağırmış parti gibi bir şey yapacakmış ama bana bir gün öncesinden haber veriyor ki bu olay haftalar önce karara bağlanmış. Şimdi eskiden olsa hiç sesimi çıkarmazdım ama ben buna baya söylendim niye son anda haber veriyorsun diye, atar yaptım falan. Kendi kendime şaşırdım.

Tüm bunlardan sonra deveye diken atasözünü doğrular biçimde bizim bu Lane bir meleğe dönüştü. Bir yere giderken çağırmalar, sevimli sevimli konuşmalar, allahım sanırsınız dünyada benden daha çok sevdiği arkadaşı yok.

İşte böyleyken durumlar, geçen geldi, hadi cheesecake yapalım diye. Bende daha fazla kıza köpek gibi davranmanın bir mantığı yok diyerekten gittim yanına. Ben sanıyorum ki adam gibi bir tane cheesecake yapacağız ama öyle değilmiş işte o. İki tane çizkek, iki tanede pumpkin pie yapacakmışız. Napıyorsun lane, kim yiyeyecek onları dedim, yumurtaları varmış kullanmazsa son kullanma tarihi geçecekmiş. Neyse sen bilirsin dedim, halbuki de geçince de yeniyor o yumurtalar ölmüyorsun şahsen denedim ama diyemedim tabi bunu. Neyse yukarıdaki gördüğünüz sonuca ulaştık, çilek ve blueberry ile süsleyerekten. Yalnız bu blueberries yani namı değer yaban mersinlerinden neden Türkiye'mde satmıyorlar, çok süper bir şey çünkü, özleyeceğim şeyler sıralamasında ikinci geliyor tortilladan sonra. Çizkek'in, kendi yaptığım bir şey olmasına rağmen, tadı da gayet başarılıydı ama bizim Türkiye'deki çizkekler galiba peynir yüzünden çirkin oluyor, çünkü burada krem peynir,(bizdekinden farklı) kullanırlarken biz labne kullanıyoruz ve o yoğun bir peynir tadı veriyor, yada bilmiyorum. Neyse.

Daha sonra pumpkin pie olayına geçtik. Bunun içine de bir sürü bir şey, baharatlar koydu ama ben ilgilenmedim. Bir condensed milk diye bişey koyarken ben merak ettim, çünkü biz bilmeyiz onu, o ne ki diye. Mal demesin mi korkma içine domuzlu bir şey koymuyoruz diye. He bende onu merak etmiştim, malım ya. Ben de cevap verdim "haa öyle mi bende domuz sütü sanmıştım zaten onu" diyerek alaycı bir sırıtışla ekledim. Bu konuşmanın amacı neydi, kim kime laf soktu, kim kimle alay etti anlamadım valla anladıysanız siz söyleyiverin. Taktı gerizekalı domuz olayına, sürekli ne zaman yemekle ilgili bir şey olsa lafı domuza bağlıyor ki, ben öyle etrafta domuz yemem diye dolaşan bir insan da değilim ki, sadece boston'a giderken sormuştu yemediğin bir şey var mı diye o zaman söylemiştim o yani, daha da ağzımı açmadım geldiğim günden beri domuz konusunda. Valla uyuzluğuna yapmıyorsa neyim? Sonrada yahudi arkadaşının dolabına yumurtayla tavuğu bir araya koymadığını, iki buzdolabı olduğunu dalga geçerek anlattı. Amerikalının da ırkçısına dek geldik, iyi mi?

Mal ben sana laf atıyor muyum hiç, hem İsa'ya inanmıyorum diye dolaşıyorsun, hem boynunda haç taşıyorsun, hem de iki lafından biri ben katolik irlandalıyım. Zaten neden sürekli din muhabbetinin ortasında buluyoruz kendimizi onu hiç anlamadım.

Neyse belki de ben uyduruyorumdur, sadece kibar olmaya çalışıyordur, anlayışlılık yapıyordur.

Neden anlattım tüm bunları, çünkü bir kıssadan hissem vardı.Bu hikayenin kıssadan hissesi insanlara köpeklermiş gibi davranın ondan anlıyorlar olacaktı, ama koptuk gittik domuz sütüne.