Kararlar, kararlar...

Bugün oturup tüm gardırobu döktüm. Allah'ım ben nasıl zevksiz, nasıl pespaye bir insanmışım öyle. Onlar nasıl çirkin şeyler. Hayır bir de kendimden korkup, ürperdim; galiba giderek muhafazakarlaşmaktayım, çünkü bundan 3 ay önce giydiğim şeyler, bana dünyanın en açık kıyafeti gibi göründü. (toplumdan bu kadar etkilenen bir insan mıyım ben, töbe bismillah :))Billahi de korktum kendimden. Sonra fark ettim ki, ben zayıflamışım! Düşündüğümden çok fazla zayıflamışım, onun için hepsinin yakası omuzlarımdan düşüyormuş. Mutlu oldum. Mutluluğuma rağmen gene de bütün dolabı ateşe atmamak için kendime zor engel oldum. Sonunda bazı kararlara vardım;

1)Asla ucuz diye bir şey almayacağım. Fena değilmiş, giyilir diye bir mantık yok. Ya güzeldir ya çirkin. Ucuz ya da pahalı diye bir mantık yok. Ucuz da olabilir, pahalı da ama üstüme giyip aynaya bakınca çok güzelmiş demediğim hiçbir şeyi almayacağım. Hele yaşıma 10 yaş ekleyen hiç bir şeyi...

2)Asla üst giyimde polyester olan bir şey almayacağım, isterse üzerimde çok güzel dursun, isterse marka olsun. O nasıl bir kokudur öyle. Kıyafet üstünde 3 saat durunca üstünde mezarlık taşıyormuşsun gibi bir koku oluşuyor. Üç kuruş fazla olsun, pamuk olsun. Buradan yetkililere sesleniyorum, polyester yasaklansın efendiler!!!

3) Asla renkli kıyafet almayacağım. Siyah en güzeli. Renk ancak yeşil ve lacivertin koyu ve mat tonları olabilir. Ve gri, ve bazen de kahverengi. Gerçi kahverengi bana yakışmıyor. Neyse işte hep koyu ve illa renk olacaksa doğal tonları deyip geçeyim. Her şey basic işte. Ayrıca bohem olacağım, farklı olacağımdan bu noktaya nasıl geldim onu hiç çözemedim de, neyse... Ama daha bir 10 kilo daha vermek gerek bunların düzgün durması için.

Görsellerle açıklayacak olursam; (Pinterest'e sevgiler yolluyorum buradan)