Bugün için üzülerek belirtmek zorundayım ki beş yıllık plan tam bir fiyaskoyla sonuçlanmıştır. Gerçekleştirmemi istediğiniz bütün hayaller, ikinci bir çağrıya kadar ertelenmiştir. Herkes işinin gücünün başına dönsün.

12 Ekim 2014 Pazar

Blog keşfi

krentu.blogspot.com.tr

Pinterest insanı olmadık yerlere sürüklüyor. Bana da bu blogu keşfettirdi. Ne yazıyor, neden bahsediyor hiç bir fikrim yok, anlamadığım ve nece olduğunu dahi bilmediğim bir dilde yazıyor. Bir kuzey Avrupa ülkesine ait olduğunu düşünüyorum. Norveç ve İsveç değil, Hollanda da değil, Almanya hiç değil ama hangisi bilemedim. Ama fotoğraflar çok şahane, ayrıca kadının zevkine tarzına da bayıldım. Hani onun giydiklerini giyeceğimden değil de, kadına her giydiği çok yakışmış.



Okul gezisi


Kadın elbise dikiyor, kızının elbiselerini hep kendi dikmiş zannımca; böyle çocuklarıyla doğayla iç  içe çok mutlu bir hayat yaşıyor. Ben zamanında çok Türk blogu da takip ettiğimden bu insanların hayatına özenmeden edemiyorum. Çünkü bizde binlerce liralık channel çanta takan da, az gelirlisi de hep bir yapmacık. Çektikleri fotoğraflar sadece kendi güzelliklerini ön plana çıkarmak için. Sosyal medyada facebook, instagram ve özellikle bloglar... , nereyi açsam bakın ben ne güzelim, zenginim de, en sosyal benim, eğleniyorum da, ayrıca ben ne kadar da güzelim, beni beğenin, beni beğenin diye bağıran insanlar görmekten bıktım.
Ama bunlar her anında mutluluklarını yakalamaya çalışmışlar gibi geldi fotoğraflarda. Yok efendim onlar oranın zengini de, fakirleri çok kötü Avrupa'da sokakta yatıyor da diye kimse konuşmasın. Bizim zenginlerimizi de biliyoruz. Öyle ise de adamların en azından zenginleri güzel yaşıyor, bizim zenginlerimiz bile insan gibi yaşamayı bilmiyor.



Zaten yaşadıkları dünya da bambaşka. Bu ağaç ve doğa olayı çok içime oturuyor. Tamam ben bozkırın ortasında doğdum büyüdüm de, o iklimde bile benim çocukluğum meyve ağaçlarının arasında, dalların tepesinde geçti. Sonra ise durum malumunuz. Elimizde hiçbir şey kalmadı. Etrafıma bakınca tek bir güzellik dahi göremiyorum. Bu blogdaki fotoğraflarda kadının çocuklarının okullarına, aldıkları eğitime, yaptıkları organizasyonlara bakıyorum, sonra bizde aklıma sıra halinde avm gezdirilen anaokulu çocukları geliyor. Ya da devlet okullarındaki başka başka durumlar, burada hiç girmek dahi istemiyorum. Tek başıma terk edip gidebiliyorum da, tek başıma yapamıyorum, arkamda bu dünyada tek önemsediğim insanlar olan ailemi bırakıp gidemiyorum, onlar neden gelmiyorlar sanki. İyice batı özentisi mi oldum ne, töbe tanrım! Ama ne yapayım, her gün ülkeden beni soğutacak bir başka türlü şey görüyorum.

Eteği kendi dikmiş herhalde?


Yazdığı tek bir kelimeyi anlamadan, sadece fotoğraflarla kadının hayatını takip ediyorum ve hayıflanmadan edemiyorum. Biz bunları hak edecek ne yaptık, nasıl bir günah işledik? Kimsenin bize böylesine bir hayata mahkum etmeye hakkı yok ama işte yaşatıyorlar. İnsanların uğraştığı şeylere bak, bir de bizim uğraştığımız Orclara.




1 yorum:

  1. allahııım o beyaz elbise midir bluz-etek midir nedir ona bayıldım!
    hayatla ilgili görüşlerine de yüzde yüz katılıyorum zaten, diyecek birşey yok.

    YanıtlaSil