You silly! I invented sadness.

Çok özledim la. Öyle böyle değil, aklıma bile gelmeyen derecede. Böyle filmlerdeki gibi, deli gibi, kimsenin kimseyi böyle özleyebileceğine inanmadığım derecede. Yemek yapınca mesala kokusundan anılar üretiyor beynim. İnsan patates kızartması yediği zaman mutlu olmalıdır misal, patates kızartması comfort food'un ağa babasıdır. Kokusunu duyunca insan bir taraftan patatesleri sanki kendini boğmak istercesine ağzına tepip bir taraftan da ben annemi istiyorum diye ağlar mı, patates kızartmasına bu yapılır mı, patates kızartması bu yapılır mı? Ya da bir kafede yemek yerken o aradığın tadı bulamayıp, hüzünlenmek neden? O değilde benim bu yemeklerle kurduğum duygusal bağ nolacak?

Sonra esranın yazdığı o yazıyı okuyorum, onun ne hissettiğini anladığımı düşünüyorum ama onun yazdıklarını okurken yazının ana mesajından bir noktada kopup ben cepada mal mal dolaşmayı özledim diye ağlamaya başlıyorum, sanki burada avm yokmuş gibi.(Esra kızma bana niye böyle oldu bende anlamadım.) Ama demek ki çeyrek asır aynı dünyanın içinde yaşayınca o dünya sen oluyorsun, kopamıyorsun, bağlar gerilip inceldikçe de canını yakmaya başlıyor. 

Çok özledim herşeyi, herkesi ama burdan da gitmek istemiyorum. Burası çok güzel, geri dönmek istemiyorum, dönemem de zaten daha değil. Ama ben böyle hissetmek de istemiyorum. Bu değil,bu hiç değil, bunlar çok sıradan, beni anlamıyorsunuz, ben daha farklı bir şey istiyorum, paralel bir evren yaratmak istiyorum. Sonra o evrende gene burada yaşamak istiyorum ama sevdiğim, ihtiyaç duyduğum herkesi buraya getirmek istiyorum.Sonra da happily ever after yaşamak istiyorum, sanki becerebilirmişim gibi, sanki mutsuz olmak için sebebe ihtiyacım varmış gibi. 

Sonra Keane'nin Neon River şarkısını dinliyorum, aha diyorum tam olarak böyle durum. Zaten anlamıyorum Keane nasıl yapıyor, ruh eşim olduğunu düşünüyorum kimin yazdığını bilmediğim o şarkıların sözlerini yazan kişinin, nasıl yapıyor bilmiyorum ama her şarkısında ama her şarkısında beni anlattığını düşünüyorum. Tamamen farklı konu üzerine yazdığı şarkılarını, bu şarkıdaki gibi, ben kendime anında uyarlayabiliyorum. Bu şarkıda tam olarak benim halimi özetliyormuş gibi. She dediği de benim, you dediği de. Aklımı çelip bana bu şehir yeterli değil, her yeri görmem lazım, hayalini kurduğumuz her şey bir gün gerçek olacak, gidelim buradan diyen o kız da benim, sonra o beni tek başına yollayıp, korkup gitmek istemiyorum deyip o tanıdık şehirde takılıp kalanda benim.  Ben hem buradayım, hem hala oradayım. Çok özledim la.

Well, you were happy where you were
But that girl she reeled you in
This town was never good enough
'Cause she was gonna see everything
And if you ever spoke of love
She just smiled and put you down
'Cause she was making all the plans
She had a vision of light and sound

She said the neon on the river will light my way
And all the things that we've been dreaming of, we'll make it real one day
So save your money, pack your bag
We better run before we disappear
She took the train into the city but you're still here

You hear a song that takes you back
To some long forgotten night
And friends who said they had your back
But they just turned and ran and let you fight
And on the bowling alley wall
You used all your smartest lines
But they've been painted over now
Looks like you're gonna get left behind

She said the neon on the river will light my way
And all the things that we've been dreaming of, we'll make them real one day
So save your money, pack your bag
I want to run with you on Stamford Hill
She took the train into the city but you stood still

You stood still above the track
You knew as you watched her go
That she was never coming back
You stop to places that you know
You said you were scared of heights
And that you didn't want to go
Where everyone else goes

She said the neon on the river will light my way
And everything that we've been dreaming of, we'll make it real one day
So save your money, pack your bag
We better run before we disappear
She took the train into the city but you're still here
She took the train into the city but you're still here