Şizofrenik haller...bipolar mı yoksa? Aman ne bileyim ben! hiç işte...

Ağlıyorsun, çırpınıyorsun, istiyorsun, boğuluyorsun, çabalıyorsun, ölüyorum sanıyorsun ya...ama işte tek bir cümle yetiyor. Tek bir cümle hepsini bıçakla kesebiliyor. Birden istemiyorsun. Öyle kalbini eline almış, elinden kanlar akarken çiğnemeye başladığını gördüğünde bitiveriyor. Çok arabesk bir cümle oldu değil mi? Değil aslında Khalesinin at yüreğini yediği sahne aslında gözümün önündeki. At benim bu sefer ama. Kocaman bir atsam demek ki, at kafası işte. Şimdi sana bakınca aynen o iğrenç sahneyi görüyorum. Normal şartlar altında o sözlerin beni ayakta duramayacak kadar sarsması, kendime engel olamayarak ağlatması gerekirdi. Aksine midemi bulandırdı. Öyle sana bakınca biraz midem kalkıyor sadece. Başka hiçbir duygu kalmıyor. Nasılda özetledin öyle tüm yaptıklarını, ama salak gibi hissetmiyorum kendimi. Sadece bilmiyorum, bence kim olsa kanardı gibi görünüyor, çok da suçlamıyorum kendimi...

...Demiştim tam iki hafta önce ama biliyorum ya da bir bok bilmiyorum. Sadece canım yanıyor. Hiçbir şey hissetmiyorum artık derken öyle canım yanıyor ki, bitince şimdi. Ömrümde ilk defa birinin karşısında "ben sensiz napacağım şimdi" diyerek ağladım, tutamadan, istemsizce... ömrümde ilk defa birinin karşısında biri için ağladım...ve ilk defa gözleri dolan, kendini sıkmaktan kızarmış, ben ağlarken canı yanan birini gördüm karşımda (ama hala ağzında o kanlar, iğrençliğin duruyor unutmadım, o akamayan gözyaşları da bana değil biliyorum, başka şeylere) Ama gene de gitme diye yapışasım var niyeyse, at kafası işte, nasıl bir bağımlıysam.

Halbuki hiçbir şey bilmiyorsun con sınow, hiçbir halt bildiğin yok. Çocuk gibi analiz etmeden, düşünmeden duygularınla oradan oraya sürükleniyorsun. Gitsin işte, bir kurtul yüreğindeki sıkıntıdan. Rahatla uzaklaşsın engel gibi durmasın orada, sömürmesin seni, manipüle etmesin ne bileyim ben işte çıksın gitsin tüm iğrençliğiyle. Eski sorumsuz hayalperest hayatına dönüver sen de. (Dönüversen de hiçbir şey dönmeyecek ki eskisine)

Tekil şahıslar da zaten bir birine girdi. Sen derken konuşan ben miyim, kendimden mi bahsediyorum başkasından mı, ben kimim ki zaten? Hiç işte...

Lanet gelsin içimdeki sene

Sen kimsen artık, ha sen ha ben

Sıçtık ağzıma birlikte. Çok sıkıldım benden, senden, bizden; benden yani biz derken benden bahsediyorum. Sen diye biri yok zaten bir ben varım, ben de bir başkası...