Ayşeler renkli televizyon almış...

Biz o zamanlara yetişemedik ama eski Türk filmlerinde gördüklerimizle, zamanında televizyonun nasıl bir statü göstergesi olduğu algılayabiliyoruz. Ve anlam da veriyorum, büyük ihtimalle kuzenim renkli televizyon da izlerken Candy'i ben izlemeseydim çok bozulurdum. Ama yıllar geçtikçe durumun tersine döndüğünü görüyoruz. Şimdi tam tersine televizyon sahibi olmamakla övünür hale geldik. Kimse kusura bakmasın ama ben entelektüelliğin nesnelere indirgenmiş bu yeni türünden hiç hazzetmiyorum. Yanlış anlaşılmasın, televizyon ne güzel, faydalı ya da aptal kutusu tartışması değil benim söylemek istediğim. Bazı insanların "ay ben televizyon izlemiyorum" cümlesiyle hava atması, bana bazı prototipleri hatırlatıyor. Evlerden uzak...

Gizmodo televizyon sahibi olmak ile statü durumunun yıllara göre değişiminin grafiğini yapmış. Tüm dünya böyleyse demek.