Bugün için üzülerek belirtmek zorundayım ki beş yıllık plan tam bir fiyaskoyla sonuçlanmıştır. Gerçekleştirmemi istediğiniz bütün hayaller, ikinci bir çağrıya kadar ertelenmiştir. Herkes işinin gücünün başına dönsün.

9 Aralık 2015 Çarşamba

Nobody's home

Sene 2004 sonu 2005 başı mı, üniversite ilk yıl mı, lise son yıl mı... Hiç emin değilim ama o aralar. Otobüste Avril'ın Under My Skin albümünü çevirip çevirip dinlediğim yıl işte. Bu şarkı ise favorimdi. Dün akşam uyumadan önce radyo'da tekrar denk geldim. Neredeyse 10 yıldır dinlemiyorum ben bu şarkıyı. 2015 sonundayız, 10 koca yıl...

Çok kötü oldum. Dönüyor dolaşıyor aynı duygular, aynı kafa, aynı aynı

Hala nereye ait olduğumu bulamadım.

Aynı kafa, aynı duygular ama bu sefer, farklı

Hala nereye ait olduğumu bulamadım. Ama bu sefer artık bu öyle bir yerin olmadığını biliyorum, asla bulamayacağım. 10 yıl önce ait olduğum yeri arayıp bulacağıma inanırken şimdi inanmıyorum. Evde kimse yok diyor ya eskiden cidden evde kimse yoktu. Şimdi ev dahi yok. Rüyalarıma ulaşmayı geçtim, rüya falan kalmadı.

Hala neden böyle hissettiğimi söyleyemem ama öyle. Aynı hataları yapmaya devam...

On yıl sonra, her şey acınası farklı.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder