Şimdi sana bir soru... Hani gözümün önünde öyle mutsuz duruyorsun ya, birşeyler yapmaya çalışsam suçlu olur muyum? Hani ilgilenmemen gerekiyor ya, hani ilgisiz görünmen, karşındakine sevildiğini hissettirmemen... Ama sen öyle karşımda durdukça nasıl dayanmam gerektiğini bilmiyorum, ilgilenmeden seninle nasıl durulur bilmiyorum. Bu son bir kaç zaman zor farkındayım, sana çok zor. Alışkın değilsin pohpohlanmamaya, sayılmamaya, söz geçirememeye. Karşına geçip ne olursa olsun ben yanındayım desem... Korkuyorum ama. İlgimi yanlış yorumlamandan, şu an ihtiyacın olanı sana verdiğim için bana yakınlaşıp ona artık ihtiyacın kalmadığında benden uzaklaşmandan. İnsanlar beni hep sıkıntı zamanlarında yanlarında tutmayı seviyorlar. O zamanlarında hep iyi ki varsın diyorlar. Bana iyi geliyorsun diyorlar. İyi zamanlarında arayan soranı görmedim daha. Korkuyorum sende aynısını yaparsın diye. Diğerlerininki artık hiç incitmiyor da, senin öyle yapman çok kırar sanki beni ama yapacaksın da biliyorum. Ama seni böyle görmeye de katlanamıyorum.
Neden seninle hep böyle oluyor? Neden seninle milyon tane olasılıktan milyon tane senaryo üretmem gerekiyor? Neden seninle herşeyi her ihtimali milyon kez düşünmek zorunda kalıyorum? Neden seninle ilgili hiçbir şeyde karar veremiyorum? Neden seninle ilgili hiçbir şeyde emin olamıyorum? Neden seninle bu kadar yoruluyorum?
Neden gelip de neyin var, bak kimse kalmasa da ben buradayım, gitmiyorum; söyle canın neyi istiyorsa iste yapayım, belki bazılarına gücüm yetmez ama izin ver dinleyeyim diyemiyorum? Biraz da olsa senin için birşeyler yapmama izin ver.
Neden diyemiyorum? Onun yerine inadına üstüne gelip, daha da canını yakıyorum. Yapmadığın ama yapma olasılığın olan kötülüklerine şimdiden karşılık vermeye kalkıyorum.
Neden beni anlık bir ilaç gibi alıp, artık ihtiyacın kalmadığında atacağını düşünüyorum? Atar mısın gerçekten? Yoksa dediğin doğru mu, demiştin ya hani, senin bendeki değerini bir bilsen....o zaman daha mı kolay olurdu? Bilmeme neden izin vermiyorsun o zaman? Söyle işte bileyim. Hiçbir şey söylemiyorsun ki...Sonra da ben boşlukları doldurup senaryolarımı yazınca da beni suçluyorsun.
Neden seninle herşey bu kadar zor? Ben seninle çok yoruluyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder