Korku

Yazmışım, silmişim, arıyorum bulamıyorum. Neden yazdıklarımı silmişim ki? Nedeni basit, yazdıklarımdan korkmuşum. Nedeni basit, hissettiklerimden korkmuşum. Nedeni çok basit insanların ne hissettiğimi bilmelerinden ödüm kopmuş. Korkmuşum, kaçmışım; korkmuşum, silmişim; korkmuşum, saklamışım.

Halbuki ne demiştim bundan tam 3 yıl önce, ne söz vermiştim kendi kendime. Kimsenin senin hakkında ne düşündüğünün bir önemi yok. Kimsenin hiçbir önemi yok. Yalnızlıkta sıkıntı yok. Yalnızlık planların hazır. Yalnızlık hazır. Sadece senin ne düşündüğün önemli.

Ama ne oldu; bunu da yapamadın. Gerisin geri bir korkağa döndün. O ne düşünüyor, bu neden böyle dedi, o neden yok...Ederim hepsinin içine. Korkacak bir şey yok. Seni bir saniye bile olsun kötü hissettiren, değersiz hissettiren hiçbir şeyin, hiç kimsenin bir değeri yok. Bırak, gitsinler.

Korku yok. Korkma.

Saklandığın kibarlığın arkasından çık, ne istiyorsan git al. İstemediğin bir şey olduğunda yak, yık, ne önemi var. Korkundan sakladıklarını at gitsin. Korkundan yokluklarında ne yapacağını düşünüp de korktuğundan sakladıklarını at gitsin. Bir düşün bakalım, o sakladıklarının sana ne zaman bir faydası oldu. Ne zaman ihtiyaç duyduğunda yanında oldu. At gitsin, ne önemi var, herkesin, her şeyin.

Özür yok. Korku yok. Kimseye ihtiyacın yok!

At gitsin.

Yalnızlık planların kaç yıldır hazır cebinde. Kullan artık.

Affetme artık insanları, hoş görme, iyi niyetlerine dair sebepler üretme. Yoksalar yokturlar.

Bırak, korkma, bırak! Korkmayı bırak! Korkuyu bırak!

Korkuya yer kalmadı artık.

"Beni nasıl karşıladığını hiç düşünmüyorum. Kimsenin beni nasıl karşıladığını hiç düşünmüyorum. Belki bencillik ediyorum ama,artık bir yerde,ancak benim, kendimin herkesi ve her olguyu nasıl karşıladığım ilgilendiriyor beni. Hiç değilse böyle davranmayı hak ettiğimi sanıyorum"

Artık hak ettiğin gibi davran!

Silme yazdıklarını.

Saklama kim olduğunu.

Saklanma!